Familie verhalen, verhalen over jou

Mijn vader is in de oorlog geboren als de jongste van een tweeling. De tweeling lag in het ziekenhuis, in de enige couveuse die nog beschikbaar was in de stad. Oma was thuis, ze hadden nog een zoon van 2 en een winkel. Opa moest op vaste tijden de gekolfde moedermelk naar het ziekenhuis brengen, ook ’s avonds terwijl er een avondklok was ingesteld. Met gevaar voor eigen leven ging hij op pad. Er was een moment waarop hij inderdaad werd aangehouden door een NSB-er of Duitser. Hij heeft deze man neergeslagen, zijn pistool afgepakt en is verder gegaan op zijn missie. Zijn zoons moesten te eten hebben.

Dit verhaal raakt mij: dit was mijn opa, beschermend en liefdevol voor zijn kwetsbare tweeling, een held in mijn ogen. Hij was geen beer van een vent, geen macho. Maar dit verhaal verteld mij hoeveel liefde hij had. En ik herken trekken van hem in mijn vader, die ook trots dit verhaal al meerdere keren heeft verteld. En wellicht is het verhaal vertekend door de jaren en zijn de feiten niet helemaal correct. Dat hij het verhaal met mij heeft gedeeld verhaalt ook over wat mijn vader haalt uit deze geschiedenis. Ook zijn bewondering voor zijn vader spreekt hieruit, los van de juistheid van de feiten.

Dat is wat mij fascineert in familieverhalen. Zij verhalen ook over mij, over waar ik vandaan kom, wat mijn voorgeschiedenis is en mijn wortels. Met dit verhaal over mijn opa, voel ik een hele sterke wortel van liefde, van moed. Ik voel de verbinding met hem, en heb bewondering voor deze gewone man die een buitengewone daad verrichtte uit liefde.

En zo heeft iedere familie zijn verhalen die zijn bewaard, die nog leven in herinneringen en in het leven wat nu geleefd wordt.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *